กี่เดือนกี่ปีแล้วก็ไม่รู้ ที่เขาหมกตัวอยู่แต่ในห้องทดลอง หรือจะเรียกให้ถูกก็คือ รังหนูที่เขาเรียกว่าเป็นห้องทดลอง อีวานอฟเรียกมันอย่างนี้ทุกครั้ง ห้องนี้เป็นห้องเดียวในบ้านที่เขาไม่เคยเปิดให้เธอเข้าไปทำความสะอาดเลย ไม่ว่าเธอจะเพียรพยายามพูดสักเท่าไร เขาก็ไม่เคยฟัง ก็ตามใจสิ หากมันจะรกเป็นรังหนูเช่นนั้นเธอก็ไม่ใส่ใจ ตราบใดที่เขายังคงจ่ายค่าแรงให้เธอเต็มเม็ดเต็มหน่วย หญิงสาวร่างท้วมวัยกลางคนเบะปากให้กับประตูห้องทดลอง ตั้งแต่เขากลับมาจากเมืองไทย เขาก็ขลุกตัวอยู่ในห้องนั้นมาตลอด นาน ๆ ครั้งจึงจะเห็นเขาออกมาจากห้องเสียที เมื่อออกมาก็พึมพำอะไรบางอย่างที่เธอไม่รู้เรื่อง บางครั้งเธอก็พอจับใจความได้บ้างว่า แอนดรอยด์ หรือทฤษฎีการหยั่งรู้อนาคตอะไรสักอย่าง เธอจะรู้ไปทำไม อนาคต หากวันนี้ยังมีงานทำ ยังมีกิน เธอก็ไม่เห็นว่าอนาคตมันจะสำคัญอะไรกับเธอ ครั้งหนึ่งอีวานอฟเคยเปรย ๆ เรื่องนี้กับเขา ผลที่ได้คือเสียงตวาดกลับมา ว่าเธอไม่เข้าใจวิทยาศาสตร์ เธอไม่รู้หรอกว่าหากเขาทำงานชิ้นนี้สำเร็จ รางวัลโนเบลก็ไม่ใช่สิ่งที่เกินไขว่คว้า เชอะ รางวัลบ้าบอ ไม่เคยเห็นว่าจะน่าสนใจ วันหนึ่งขณะที่อีวานอฟกำลังทำความสะอาดอยู่หน้าห้องทดลอง ฉับพลันประตูห้องทดลองก็เปิดขึ้น พร้อมเสียงตะโกน

        “ยูเรก้า”

        “อะไรคะ ด็อกเตอร์"

        “ยูเรก้าจะกลายเป็นอดีต อีวานอฟ ต่อไปความหมายของคำว่าสำเร็จจะต้องเปลี่ยนเป็นคำว่าอับดุล เราจะตะโกนคำว่าอับดุลแทนคำว่ายูเรก้า อับดุลคือผู้หยั่งรู้ทุกสรรพสิ่ง คือผู้หยั่งรู้อนาคต ฉันทำมันสำเร็จแล้วอีวานอฟ”

        ตั้งแต่จำความได้ชีวิตผมก็พัวพันอยู่กับหนังสือมาโดยตลอด เริ่มจากเห็นอาป่า (พ่อหรือเตี่ยในสำเนียงแต้จิ๋ว แล้วเพี้ยนด้วยสำเนียงเพชรบุรี) อ่านก่อน ตอนนั้นก็ไม่รู้หรอกอาป่าทำอะไร จนเริ่มโตอายุได้เกณฑ์เข้าโรงเรียน ก็โดนอาป่าจับสอนคัดลายมือ แต่ผมไม่ได้เสี้ยวของอาป่ามาแม้แต่น้อย (อาป่าลายมือสวยมาก) ที่ได้มาจริง ๆ คือนิสัยรักการอ่าน เริ่มจากหนังสือเรียน มานะ มานี จากนั้นจึงเป็นการ์ตูน ขายหัวเราะเป็นการ์ตูนเล่มแรกที่ผมอ่าน โดยอ่านต่อจากอาป่า (ขายหัวเราะสมัยนั้นเล่มใหญ่มาก ขนาดจะย่อมกว่าเนชั่น สยามรัฐรายสัปดาห์สมัยนี้อยู่หน่อยนึง) เมื่อไปโรงเรียนเริ่มมีเพื่อน ผมก็ได้รู้จักกับหนังสือการ์ตูนญี่ปุ่น จำไม่ได้แล้วว่าการ์ตูนญี่ปุ่นเล่มแรกที่อ่านคือเรื่องอะไร แต่สิ่งที่ได้จากการ์ตูนญี่ปุ่นแทบทุกเล่มก็คือเค้าจะแทรกขนบธรรมเนียม ประเพณีของชาวญี่ปุ่นไว้เสมอ นี่เป็นเสมือนการเปิดโลกทรรศน์ของผมให้รู้จักกับอีกประเทศหนึ่ง โดยที่ไม่ต้องเดินทางไปเลย แต่อย่างไรผมก็ยังหวังว่าในชั่วชีวิตหนึ่งผมจะต้องเดินทางไปญี่ปุ่นให้ได้ เพื่อไปสัมผัสกับความเป็นจริงของญี่ปุ่น ผมจะไปโตเกียว เกียวโต โยโกฮาม่า ซัปโปโร และอีกหลาย ๆ เมืองที่ผมจำได้ไม่หมด แต่ที่จำได้แม่นและต้องไปให้ได้แน่ ๆ คือชิบูย่า แหล่งท่องเที่ยวที่บรรดาวัยรุ่นญี่ปุ่นนิยมไปกัน ก็แหม ผมก็แค่อยากจะไปดูซะหน่อยว่าสาว ๆ ญี่ปุ่นนั้นสวยน่ารักเหมือนอย่างในการ์ตูนหรือเปล่าเท่านั้นเอง

        หลังจากที่เพื่อนของเราสองคนประสบความสำเร็จในการเป็นนักเขียนไปแล้ว ผมเองก็ไม่นิ่งเฉยกับการพยายามทำฝันให้เป็นจริง แม้จะช้าไปบ้างแต่ผมก็เริ่มต้นไปแล้ว

        ก่อนอื่นต้องขอแสดงความยินดีกับ ploy666 และ yui ที่มุ่งมั่นตามความฝัน จนก้าวล้ำหน้าผมไปแล้ว

        สำหรับ ploy666 นั้นได้เขียนหนังสือเรื่องชาร์ลี ซึ่งเป็นเรื่องราวเกี่ยวกับชาร์ลี เด็กชายอายุสิบสามชาวนูฟ ชนเผ่าที่มีจุดเด่นเรื่องของหูที่แหลมยาว คล้าย ๆ กับหูของเอลผ์ในเรื่องเดอะลอร์ออฟเดอะริง แต่จุดด้อยที่มีมากกว่าเช่นการว่ายน้ำไม่เป็น การไร้ทักษะด้านเวทมนต์และอาวุธ ชาร์ลีต้องเดินทางออกจากเกาะ เพื่อมาทำหน้าที่เป็นผู้ติดตามว่าที่กษัตริย์ ภาระหน้าที่ความรับผิดชอบที่ได้รับดูจะยิ่งใหญ่เกินตัว เมื่อเขาต้องมาพัวพันกับการแย่งชิงบัลลังค์กษัตริย์แห่งเซไลย์ ชาร์ลีต้องผ่านบททดสอบและอุปสรรคมากมาย เพื่อพิสูจน์ว่าตัวเขาเองนั้นมีความสามารถ เขาจะทำได้สำเร็จไหม ต้องติดตามอ่านดูครับ ส่วนผมตอนนี้กำลังเฝ้ารอคอยชาร์ลีเล่มสองอย่างใจจดใจจ่อ

        ส่วนของ yui นั้นเป็นอีกแนวหนึ่งไปเลยครับ กับหนังสือเรื่องEden หรือในชื่อไทยว่าสวนสวรรค์ หนังสือเล่มนี้ให้ความรู้สึกเหมือนกำลังอ่านนิยายแปล โดยเนื้อเรื่องเริ่มต้นที่เมืองซีแอตเติลเมืองแห่งฝน เมื่อฟีบี้สูญเสียพ่อซึ่งแยกทางกันกับแม่ของเธอตั้งแต่เธอยังเล็ก ดังนั้นเธอจึงต้องย้ายจากวอชิงตันมาอยู่กับแม่ที่ซีแอตเติล ณ ที่นี้ เธอได้พบกับทริสแทน หนุ่มอีโมสุดเท่ ผู้เป็นเพื่อนกับฟีบัสพี่ชายฝาแฝดของเธอ การพบกันครั้งแรกกับทริสแทน ไม่ได้สร้างความประทับใจอะไรให้เธอนัก แต่หลังจากที่ได้พบกันอีกสองสามครั้ง เธอก็รู้ว่าหนุ่มผู้นี้มีอะไรหลาย ๆ อย่างดึงดูดให้เธอคลั่งไคล้ หลังจากนั้นไม่นานเธอก็คบกับเขา และก็ได้รู้ว่าเธอเองก็มีบางสิ่งบางอย่างที่ดึงดูดเขาเช่นกัน ทุก ๆ อย่างคงจะดี หากเธอไม่ได้รู้ความจริงว่าแท้จริงแล้วหนุ่มอีโมสุดเท่อย่างทริสแทนเป็นแวมไพร์ จะเกิดอะไรขึ้นหากสาววัยรุ่นอายุสิบหกคนหนึ่งจะมีแฟนเป็นแวมไพร์ ทริสแทนจะสร้างปัญหาใด ๆ ให้เธอ เขาจะดึงเธอเข้าสู่วังวงแห่งความยุ่งยากสยดสยองเพียงใด ติดตามอ่าน Eden สวนสวรรค์ ได้แล้ววันนี้

        มีนิทานเรื่องหนึ่ง เล่าว่ากบตัวหนึ่ง ถูกจับไปใส่กระทะ กลิ่นเหม็นไหม้ลอยฟุ้งไปทั่ว กบตัวนั้นรีบกระดดหนีโดยทันที ทว่ากบตัวเดียวกันนี้ หากถูกจับใส่หม้อต้ม กบตัวนั้นไม่เคยคิดดิ้นรนหลบหนีเลย จวบจนเมื่อน้ำเดือด กบตัวนั้นก็กลายเป็นกบต้มโดยไม่รู้ตัว

        กบตัวนั้น เป็นใครกัน นี่เป็นปรัชญาเปรียบเทียบที่แยบยลของการเมืองการปกครอง หากเปรียบกบเป็นประชาชน เราอยากจะเป็นกบแบบไหน สำหรับผมแล้ว ผมคงเลือกเป็นกบตัวแรก ที่กระโดดหนีทันที เมื่อพบภยันตราย แต่ผมก็ไม่แน่ใจนัก ใครจะไปรู้ ว่านักการเมืองมีอุบายแยบยลอะไร ที่จะหลอกลวงกบอย่างผม ไม่ให้เป็นกบต้ม

        ทุกวันนี้ ผมไม่รู้ว่าตกลงแล้ว ใครเป็นคนต้มกบ รัฐบาลหรือสื่อ ผมมองรัฐบาลด้วยความระแวง แต่ผมก็มองสื่อ และการเมืองภาคประชาชนไม่ต่างกัน ใครจะต้มใคร ใครจะต้มผม

        เมื่อไหร่กัน ที่ผมจะพบการเมืองในฝัน เมื่อไหร่กันที่ผมจะไม่ได้กลิ่นกบ